Шкипер Цвета Дождя

27 Feb

Монтер выходит из дома взяв у сектантов баллон чистого кислорода и бинт.
Дождь прекратился и в воздухе сияет девятицветная радуга.
Oт сырости и гнили становится душно.
Mонтер удваивает частоту фильтра противогаза и в полтора раза прибавляет уровень кислорода в своем личном воздухе.
Темнеет.пкфв
В неблагополучных кварталах города сейчас то время когда люди выходят во двор и жгут резину чтобы уменьшить сырость. Для этого им не жалко кислорода. Лишь бы не сырость!
“Почему у всех у нас одни и те-же эмоции а ведь В книгах пишут что в далекие и темные времена некто Абеляр изобрел чувство по имени Любовь..”
Монтер смотрит на асфальт на котором кислотная семя индустриальной демократий рисует как Джексон Поллок_но вот только намного лучше.
Он внимательно смотрит вниз..
Перед ним огромная лужа как кривое зеркало отражает медное небо. В небе среди толстых туч отражается и звезда.. Последний раз звезду Монтер видел когда ему было семь лет. После этого он не видел открытое и хоть частично свободное от туч небо. Вспоминая как он будучи школьником грезил о далеких планетах и звездах, он чуть было не расплакался..
Ему до сих пор хочется быть космонавтом.
Да, ему хочется убраться от всех. Нет, он не ненавидит людей, просто люди неинтересные создания_Вот и все!
Надо как-то выпросить место студента-Космонавта. Надо спросить у курсантов-космонавтов, уж они-та знают.
Курсанты_Это часть богемы города. Если быть точным то курсантами называют студентов завершающего курса академий ВВС. После того как они завершали предпоследний курс авиакосмической академий, им разрешали покинуть территорию училища. На воле многие из них спивались и становились алкашами, но все без исключений выпивали хотя-бы 5 банок пива в день. Поэтому у этих людей репутация была не очень.. Но ему наплевать!
Найти этих балбесов можно в пивную под названием Эдип, что в центре города.
Горизонт омывал черный дым. Монтеру становится стыдно за свой город.
Он быстрым шагом доходит до центра находит в кабак где никогда не бывал.
Входит и видит людей.. их больше чем тараканы в его комнате.
Один рыжий курсант сразу посмотрел на него с довольной улыбкой на губах
“_Что тебе надо, сосунок?”
“_Я хочу стать студентом вашей академий”
“_ И как я могу этому способствовать?”
“_ Можешь за меня промолвить словечко…”
“_ Да конечно, и, разумеется, мое рвение помочь какому-то дебилу будет опираться на чисто гуманистических соображениях..”
“_Я оплачу твою выпивку.. За месяц..
“_У меня тут должок появился_хозяин кабака объяснит тебе все…”
“_ Да и еще немного озона пожалуйста_всего пол баллона.. ”
“_Это уж слишком, я оплачу твой текущие алкогольные долги, буду оплачивать твой пиршества в течений тридцати дней но по поводу Озона Я не уверен… Давай лучше поиграем в Дартс _ если я одолею тебя, то я не буду оплачивать твой запои, а если ты одолеешь меня, то получишь озон…”
“_ Небось не знаешь во что ты влип, дружище, готовь баллончик!” Сказал курсант и взялся за дротики. Курсант начинает играть.
Монтер смотрит на него и с удивлением считает очки соперника
“_155! Ублюдок! Да, меня жирно накалоли! походу я связался с чемпионом.”
Он хватает свой дротики, занимает положенное место, принимает соответствующую стойку, смотрит и начинает..
После первого броска перед ними мерцает жуткая тень…
Монтер не обращает внимания Он бросает дротик.
Старый человек с панельными усами падает на пол прямо перед ними. Да, в сердце у него дротик монтера.
“Батя!” неразборчиво бормочет Монтер
“Ты что, его знал?” спросил его соперник-курсант
“Батя! еще раз повторил Монтер, на сей раз внятно. Вот пиз…!
Курсант вдруг замолк Монтер подошел к старику..
Облысевший папаша уже не дышал. Монтер его не видел уже 4 года, но все же узнает без проблем. Он трогает его нос и тянет вверх_всегда мечтал сделать это чтобы удостовериться что батя прям похож на барсука.
” Барсук!”
Он уже выпрямился и подходит к барной стойке где педантичный хозяин уже приготовил для него чек.
” Бар Эдип” Мелкий почерк хозяина трактира раздражает, но он продолжает читать:
“Чек:
7 банок пива_ цена 3,5 см³
Kислорода Фисташки (3 пакетика)_0,9 см³ кислорода
Yслуга избавления мертвого человека_ 1,5 баллона водорода
Материальный урон причиненная от убийства клиента_ 4.8 см³ кислорода”
Монтер сморщился.. _Я закрою долговую книжку этого курсанта.

Advertisements
Aside

Монтер по имени Монтер

19 Feb

Кислотный дождь прогрыз ему спину. Только после етого он решился надеть на свою бритую голову  капюшон из брезента.  Все-же не уютно стоять на улице, среди комков грязи и брошенных на произвол животных (  восновном, домашнихдомашних и бывших домашних)

Дождь-Спиногрыз! _ ,Он улыбается..

Его зовут Монтер, так его назвал добрый его отец, высокий, толстоватый метеоролог с панельными усами и с хриплым, жирным баритоном.. Никогда не называл его по имени, всегда звал спиногрызом, хотя и никто не обязывал его называть малыша таким секулярным именем, хотя вскоре после рождения Монтера власти изменилис и начали вести борьбу против носителей церковных имен, сылаясь на то что при условиях демократий все связанное с церковью являеться знаком консервативного декаданса и  реакционным знаком мрачного прошлого.. Хотел как лучще, а вышло лучше!  А что,  гримел он сидья в кухне беседуя с семьёй, ну и что что так его назвал! А какие имена предлогаешь? Все имена имеют смысл, а смыслу надо быть явным.. так он любил изясняться.. Блядь!

Монтер намучился от своей стремной имени ибо в школе его именовали Монстр (не только школота, училки также небрезгают лексиконом, когда им удобно) Потомего опредилили в учебно-военный  отряд электриков (видите ли блат отца не мог сделать что-то лучщее!) И в отрядк прикрепилась ему имя Тезка. Уже второй день как Ректор-Плоковник подписал его ксиву и в знак успешного завершения курса выперли из свинарика по имени Военный и Научный Лицей Города Н. В грамоте с подписью было отмечено что  сей документ является указателям того что его владелец владеет мастерством монтировки всего связанного с ЖКХ и в праве принять и исполнить все обязанности государства за опредеденный материальный интерес..

Мудаки! Хоть-бы  написали. как определять гребанную определенную сумму..

и Вот он уже вторую ночь проводит под  медным небом. Хворает как старик, дереться за место поднебом.. да, буквально.

Лучще-б таз..

Он наступил на ченую кошкую Он думал что это кошка, а не кот.. и думал что она черная и раненая, а не пестрая и здоровая. Ой, беда! ее уже и не съесть весь в растворе..

Ханаан, квартал, в котором он стоял,  считается престижным. Он целый день добирался, в коце концов  попал под Кислодку и вот_Монтер уже стоит В Ханаане и видет, что и здесь все залито переработанной нефтью..

Первый дом что он увидел был девятиэтажным кирпичным блокои, со всеми удобствами на первый взгляд.. Но, видимо,  дом этот почти не обслуживался мусор, результати  испряжнения, старые, драгоценные  домашние вещи валялись нахально среди животных, царствующих в обители естества.

Домофон висит как колокол без звоняря. Кто-то поломал замок и Монтер входит.. Вот, первый этаж_подъезд и плошадка Впичитляет Монтера.. Земонт как в квартире_В каждом углу балоны всяких газов, даже фосфорная лампа висит в потолке…

Он звонит в дверь..

Монтер услышал как среди молчанки кто-то выругался нервным тенором… Монтер слышал как какой-то нервостеник с шопотом  откывал замудренные замки.  наконец открыли.

Что вам надо, нервно спросил стоящий перед монтером  человек_несоответственно спортивного телосложения человек

У вас все в порядке с ЖКХ, вас беспокоит Монтер..

Не очень то вы пунктуальный, господин монтер..

Только вот не надо Выкать, лучще на ты, я тебе ни пацан из подворотни

Да ладно.. Вот тут у меня что-то балончик клинет.. балончик от кислорода_Мужик начал захлебываться и заикаться.

Даб промолвил Монтер, без кислорода вы долго не протяните

Чего ты хочешь за свой услуги, вообще когда мы заказывали этот дом я все оплатил, но видимо объелись, суки..

То что тебя резко поимели, меня не волнует. Оплати нормально, и я все починью.

Сколько ты хочешь, вам сейчас тяжело, понимаю.. могу дать украшения моей жены_Золото на вес килограм да и больще…

Может еще и банковские билеты предложишь от Государственного банка нашей любимой с тобой страны! .. Все свое золото со свойми банкнотами. монетами и акциями унеси в сартир, там больше пригадятся. Давай лучше еду любую.. на неделью и еще чего-нибудь..

Войди сначала…

И Монтер вошел.

Покажи  ксиву,  деловито но все-же нерво сказал мужчина.

Монтер вынул из кармана бумажку и начал глазеть как такого богатства он еще не видел нигде.. Но суровый взгляд богача вернул его на землю Он быстро  остыл и мгновенно вышел из шока, чтоб слабым не казаться. Собрался и тоже деловито пробормотал

_ видите-ли, инфляция галопом… никто не захочет работать за неопределенную сумму денежных средств_да и друих средств ВЫ жлобы не предлогайте . мне нужны лекарства от ожогов..

Все будет, НО ТОЛЬКО НЕ СЕЙЧАС!  Мы молимся.

Вам лучще не говорить об этом.. Религия в нашей стане прировняли с экстр..

Давй уже, заходи! _ хозяин, не обращая внимание на слова гостья, взял Монтера за плечо и утащил в большую комнату. На стилизованных скамях сидели дети, старик и одна женщина.. све они были одеты раскошно, но неакуратно. Монтер заметил сальные пятна на рукавах женщины. В центре комнаты он увидел  маленкое дерево с двумя или тримя желтымы листьями на ветках..

Это наш бог! весело сказал богач.. в нем истина! В нем правда! В нем и прошлое и будущее. Все что он предсказал, сбылось.. Верховный Жрец говорит что после того как падет последний лист, мы все Умрем.. Но это не будет смерть, мы перейдем в другой мир! В мир, где не надо дышать. есть. В мир где нет место для плотских утех.. Где все счастливыздоровы и богаты!  Так вот… Поверь в нашего бога и пока листья не упадут, живи без забот с нами а потом ..  Ты будешь жить вечно! А  пока сними свой респиратор, угощаю свойм воздухом!

Нет, Спасибо_не буду портить ваш воздух.

Вот урод, а! Давай тогда у радиатора постой, ты промок и дрожишь как банный лист.

Нет, я лучше выяснью что стряслось с балончиками воды и кислорода и отрегулирую уровень кислорода в воздухе, а вы пока молитесь..

Хозяин посмотрел на него с суровым взглядом..

Монтер застыл.. кислота полностью проела его хребет и он чувствовал неодалимую боль. Да еще и этот нестерпимый голод!

Давай, мы тутю Если что, зови.

Монтер

Он быстро вошел в технический отсек квартиры, нервными движениями начал крутить регуляторы балонов и вдруг винтик от кислородного балона попал ему прямо в  лоб.. Удар был таким сильным, что он упал и не почувствовав боли потерял память.

Когда пришел в себя, Монтер почувствовал боль. Его руки и шея кровоточили.. он быстро надел перчатки, взял какую-то сальную тряпку и вышел из отсека.. Двери перед Монтером былы открыты и виднелись  окрававленые трупы постояльцев квартиры.. Он вошел в комнату и наяал щупать пульс, дабы удостовериться что и впрям умерли все..

Да, прорвался кислород из балончика.. видимо, не выдержали такого концентрата  и померли.. кислород становится врагом организма.. Его взор привлек то самое дерево в гаршке_оно стояло без единого листа.

_Хотел как лучще, а вышло лучшеб подумал он, интересно, а где у этого мудака аптека?!

Aside

ბლექმეტალ სუტრა

17 Sep

თქვენ წინაშეა უძველესი ინდური სასიყვარულო ტრაქტატის თარგმანი სანსკრიტიდან.. სიყვარულის ობიექტად გვევლინება ბლექ მეტალი, მუსიკალური სტილი. ყველა ავთენტიკური ტრაქტატის მსგავსად ბლექმეტალსუტრაც სამ,ოცდაოთხ (64) პოზიციას აღწერს. თითოეული პოზიცია (და არა პოზა, როგორც ეს ბევრს ჰგონია) სიყვარულის აკტის განხორციელების თავისებურ ფორმას გამოხატავს და, შესაბამისად, ყველა პოზიცია მთლიანობაში ბლექმეტალის მიმართ აღვლენილი კანტატაა,  ტრაქტატის თარგმნისას მთარგმნელმა აღმოაჩინა, რომ ქართულ ენაში იმ სახელებს, რომელთაც ბოლოში ერთვის სუფიქსი” “სუტრა” განუყოფლად იწერება, ამიტომ ზემორე აღნიშნულმა პირმა ტერმინი ჩაწერა განუყოფლად და მთლიანად, “ერთი სიტყვით”. როგორც ჩანს ქართულად ბლექმეტალის შესახებ შექმნილი ტრაქტატის სახელი იწერება, როგორც “ბლექმეტალსუტრა”. სხვათა შორის ტრაქტატი წაიკითხა და თარგმნა ღმრთის გლახა ალექსიმ. ბლექ მეტალისა და მისი მსმენელის სიყვარული რთული და კომპლექსური ურთიერთობების მთელ სისტემას ქმნის, რომელიც ინტერნეტიდან mp3 ფორმატის ფაილის გადმოწერით, ან  კანცერტზე კონცერტზე მეგობრისთვის არგატეხვის მოტივით მისვლით იწყება და ხშირად სახელის, გვარის, სახის ნაკვთების, ორგანოებისა და მეობის შეცვლითაც კი სრულდება ხოლმე. მსმენელისა და ბლექ მეტალის ურთიერთობის საწყის ეტაპზე,  როგორც წესი , პარტნიორები თანაბარუფლებიანნი და თანასწორნი არიან a priori. სასიყვარულო აკტის დროს პარტნიორების პირადი გადაწყვეტილებების საფუძველზე იკვეთება ხოლმე დომინანტი. პარტნიორების სქესი ვლინდება არა გენიტალიების, არამედ სულიერი მდგომარეობის შესაბამისად_ამდენად ყურადღება მენტალურ სქესობრივ ნიშნებს უფრო ექცევა, ვიდრე იმას, არის თუარა ცხვირის ქვემოთ და ზედა ტუჩის ზემოთ არსებული ეპიდერმისის უბანზე სქელი თმის ბოლქვები (წაიკითხე ულვაში, ან მოპარსული ულვაშის კვალი) . ტემპერამენტის მიხედვით განარჩევენ 4 ტიპის პარტნიორს. ყურადსაღებია, რომ პრაქტიკულად არ არსებობს ისეთი პარტნიორი, რომელიც მხოლოდ ერთი ტიპის მახასიათებლების მატარებელს წარმოადგენს. თითქმის ყველა პარტნიორი მინიმუმ ორი ტიპის ნიშნებს ავლენს სასიყვარულო აკტის დროს.

#1 ტიპის პარტნიორებს პირობითად ეწოდებათ გამურულები  გლამურულები_ეს ადამიანები მაკიაჟთან და შავ-თეთრ საღებავებთან მეგობრობენ. ამასთან, ბლექმეტალს აღიქვამენ როგორც ალტერნატიულ ფეშენ ინდუსტრიას. მათთვის ბლექმეტალის კონცერტი ფეშენ უიქის ფარდი ღონისძიებაა, ჯგუფების გამოსვლა კი კონკრეტული დიზაინერის ფეშენ შოუს უტოლდება მნიშვნელობით; მათთვის დიმუ ბორგირის გამოსვლა ინფერნო ფესტივალზე შაგრატის, სილენოზის, ვორტექსის ჩაცმულობის, მანერების, კორსპპეინტის (Corsppaint) ან მაკიაჟის განხილვით იწყება და ზოგჯერ იქვე სრულდება. თავად, როგორც წესი იცვამენ ყველაზე ძვირადღირებული ტყავის, ან ხარისხიანი ლატექსის ტანსაცმელს, ტყავისგანაა შეკერილი მათი ფეხსაცმელიც, რომელთა ლანჩებიც ტანკის ან ტრაქტორის  მუხლუხებს ჰგავს. კონცერტებზე ხშირად კორსპპეინტით ჩნდებიან; აქვთ საუკეთესო ხარისხის ინსტრუმენტები_ შენახული საუკეთესო მდგომარეობაში და უმრავლეს შემთხვევაში გრძელი, საოცრად მოვლილი თმა. არის ტიპური მიზანთროპი, სძულს ქუჩაში ჯინსითა და მაისურით  გამოსული “სასტავი” “გლამურული” ტიპის მეტალისტი ძალიან ცოტაა განვითარებად ქვეყნებში, სადაც ადამიანები შემოსავლების სამოც  (60) პროცენტზე მეტს საკვებში ხარჯავენ და ტანსაცმლისა და პირადი ნივთებისთვის ფულადი სახსრების 20%იც არ რჩებათ.

#2 ტიპის მეტალისტებს ეწოდებათ ბოგანოები_დაუბანელი,  გრძელთმიანი ადამიანები, რომელთაც ხშირად ზედმეტად ბევრი ჯაჭვი უკიდიათ ჭუჭყიანი ჯინსის ჭუჭყიან შარვალზე. ასეთ ადამიანებს დაღლილი, გაბოროტებული გამოხედვა და შავი მაისური მოსავთ. მაისურს, რომელიც ასევე ჭუჭყიანია, უმეტესწილად აწერია Dimmu Borgir და მიხატული აქვს ამ სუბიექტის ( Dimmu Borgir  მთარგმნ შენ) რომელიმე ალბომის გარეკანი. წარწერა, ისევე როგორც ალბომის ქავერი, გაცრეცილია გაურკვეველი მიზეზების გამო. მაისურზე ზოგჯერ არაფერი წერია, მაგრამ ყოველთვის ამჩნევია გუშინდელი ნარწყევის, დღევანდელი ლუდის, ზეთის და/ან სხვა ათასი მსგავსი სუბსტანციის კვალი. ბოგანოს ზაფხულში კეტები აცვია, ზამთარში თბილი ბოტები. არ აკლდება ბლექმეტალის არც ერთ საზოგადო ღონისძიებას, კონცერტებზე, ფესტივალებზე და სარეპეტიციოებში სვამს ძალიან ბევრს. გამოირჩევა თეატრალური, არაგულწრფელი ფსევდობრუტალურობით. ამ ხელოვნურად შეძენილ თვისებას იგი შთაბეჭდილების მოსახდენად იყენებს და გათვლილია მეტწილად საპირისპირო სქესის იმ ინდივიდებზე, რომელთაც ბრუტალური ადამიანები სურთ სქესობრივ პარტნიორებად. . ზოგიერთ შემთხვევაში ბოგანო ბრუტალურად იქცევა იმისთვის, რომ შეურაცხადის, “სპასობნი” მასტის დამცავი იმიჯი შეიქმნას, რაც მას “შარიან სასტავსაც” აარიდებს და გარკვეულ წრეებში პატივისცემას/დაფასებას მოუტანს. თუმცა ხელოვნური ბრუტალურობის  მთავარი სამიზნე მაინც სასურველი სექსუალური პარტნიორი და ამ საპატიო წოდების ფლობის მსურველი ადამიანების ჯგუფია, სწორედ მათთვის იქცევიან ბოგანოები განსაკუთრებულად ექსპრესიულად, უხეშად და ზოგჯერ უზრდელურადაც კი. ბოგანოს ინსტუმენტები არ აქვს, როგორც წესი. თუ აქვს, დალომბარდებულია, ან გატეხილი. იშვიათ შემთხვევებში ბოგანოებს საკუთარი გამართული ინსტრუმენტი აქვთ ხოლმე, თუმცა პრაქტიკულად გამორიცხულია, რომ ბოგანოს ინსტრუმენტები სუფთა, მოვლილი და სათანადოდ შემონახული იყოს. კონცერტებზე ბოგანოები გამოირჩევიან სლემების, გინების, წინ მდგომის მიმართ კეფაში (ნებით თუ უნებლიედ) ფურთხების პრაქტიკით, რაც ბრუტალურობის გამოვლენის ერთგვარ ფორმადაც აღიქმება და უმრავლეს შემთხვევაში უზომო რაოდენობის იაფფასიანი ალკოჰოლის მიღების შემდეგ ერთიორად უფრო ექსპრესიული ხდება. სჯერათ, რომ 110-120 დეციბელზე ნაკლები სიმძლავრის ხმის მქონე მუსიკა ნამდვილი მუსიკა არ არის. მუსიკაში  ძირითადად აფასებს ხმაურს და “დრაივს”.. ოცნებობს საყოველთაო პოპულარობაზე და სურს ჰყავდეს “ჰამერი” თუ არა, “ჰონდა სივიკი” მაინც. სწორედ ბოგანოებს უშვებენ ხოლმე, ბენდის წევრები მოლაპარაკებებზე, სარეპეტიციო ფართის დაქირავების საკითხი როცა დგება წინა პლანზე. ამ საკითხში ბოგანო შეუცვლელია_შევაჭრების ნიჭი და ქოლერიკისათვის დამახასიათებელი აგრესიულობა მის სიტყვას ჯადოსნურ ძალას აძლევს, რომლის წინაშეც ყველა სარეპეტიციოს კარი ავტომატურად იღება. ზემოთ აღინიშნა, რომ ბოგანოს უმეტესად სხვისგან უწევს  ინსტრუმენტის თხოვება. ალბათ სწორედ ამ მიზეზითაა განპირობებული ის ფაქტი, რომ ბოგანოები მეტწილად დრამერები და ვოკალისტები არიან. ამ ორი ამპლუას სასარგებლოდ მეტყველებს ისიც, რომ თუკი გიტარის, ბასგიტარისა და კლავიშის შემთხვევაში შესაძლებელია, რომ დამკვრელს “შუგეიზი” (Shoegaze) ხასიათი ჰქონდეს, დრამერი და/ან ვოკალისტი ვერ იქნება მასეთი. თუკი მაინც გიტარისტად ან ბასისტად გრძნობს თავს უინსტრუმენტო ბოგანო, მას უზრუნველყოფენ  ხოლმე ინსტრუმენტით, რომელსაც იგი უმოკლეს დროში აზიანებს და/ან ანადგურებს. შედეგად მწიფდება სკანდალი, იწყება ჩხუბი ინსტრუმენტის მფლობელთან და სხვა პირებთან. ბოგანო არ აღიარებს რომ მის მიერ ინტრუმენტის გაფუჭება ტრაგედიას წარმოადგენს და ცდილობს ხუმრობაში გაატაროს მომხდარი.. ბოგანოს საზოგადოებრივი მსოფლმხედველობა ვარირებს სადსისტური ქსენოფობიიდან მანიაკალური მიზანთროპიამდე.ბოგანოს სძულს ყველა და ყველაფრის გამო, მათ შორის საკუთარი თავიც.

#3. ტიპის მეტალისტები ყველა სახის სტერეოტიპს ამსხვრევენ, მათ დაერქვათ ინტელექტუალები_ განათლებული, ნაკითხი ერუდიტები, რომლებიც ბევრ წიგნს კითხულობენ (ძირითადად სამეცნიერო ფიქციას, მაგრამ ყველაზე ხშირად  მაინც ფენტეზის მკითხველები გვევლინებიან “მეტალისტ-ინტელექტუალებად”. როგორც წესი, ისინი ტოლკინის სამყაროსა და  ისტორიის ( განსაკუთრებით, შუა საუკუნეების) კარგი მცოდნეები არიან და ამით იწონებენ თავს. ასეთი ტიპის ადამიანები უმეტეს შემთხვევაში  ოფისის პლანქტონებთან გათანაბრებული ადამიანები არიან, რომლებიც ძალიან ბევრს მუშაობენ, ან თავს აჯერებენ, რომ ბევრსმუშაობენ. ყველა შემთხვევაში, რვა-ათი (8-10) საათის მანძილზე სხედან რბილ სავარძლებში, ოთახის  ნორმალური ტემპერატურის პირობებში, ხშირად ჩართული აქვთ მუსიკა  და ინტერნეტი  (წაიკითხე: ფეისბუკი), ნაშუადღევის პირველ საათზე მიირთმევენ “ჯანქი” საკვების ორმაგ ულუფას (როგორც ჩანს, ერთს_საკუთარი თავისთვის, მეორეს კი საკუთარი ალტერ ეგოსთვის_ასეთია გაორებული ბუნების ბუნება) შემდეგ აგრძელებენ მუშაობას და “მუშაობას”. დღის ბოლოს  ყოველთვის გათანგული ბრუნდებიან სახლში და “სტრესის” მოსახსნელად ისევ კომპიუტერს მიმართავენ… ისევ “ფეისბუკს”, სადაც ინფორმაცია არ ილევა (მას , ანუ ფსევდოინფორმაციას და, შესაბამისად, მთლიანად ფეისბუკს ხომ ზუსტად იმავე სტილის “ინტელექტუალები ქმნიან!) ინტელექტუალი მეტალისტები აჯერებენ თავებს და სხვებს, რომ ინტერნეტში “ისე არ ერთობიან, როგორც სხვები”, მეტიც, ამ ტიპის ზოგიერთი ინდივიდი “დარწმუნებულია”, რომ “საჭირო ინფორმაციის” მოძიება, ელექტროწიგნების კითხვა, ათასგვარი ფილმისა თუ ვიდეორგოლის ნახვა აუცილებელია. “ინტელექტუალების” ალტერ ეგოც ოფისის პლანქტონის ფარდია და იდიც კომპიუტერთან იღამებს თვალებს. “ინტელექტუალებს”, როგორც წესი, ისევე სძულთ საზოგადოება და ადამიანი, როგორც სხვებს, მაგრამ ისინი მიზანთროპიას გულმოდგინედ მალავენ სხვადასხვა ტერმინებით, ევფემიზმებით, ალეგორიებითა და ხუმრობებით. “ინტელექტუალი მეტალისტები” ხშირად მამალი ტროლები არიან. განიცდიან ზედმეტი ან არასაკმარისი წონის პრობლემას, ხშირად ოცნებობენ, დღეში რამდენჯერმე  უჩნდებათ სურვილი დაწვნენ რბილ საწოლზე ან დივანზე, გამორთონ შუქი, ჩართონ მუსიკა (ძირითადად  თრუ და ატმოსფერიკ ბლექ მეტალი ფენტეზისა და შუასაუკუნეების  თემატიკის ტექსტებით) და საათობით “აღიქვან” “ჭეშმარიტება”, მაგრამ ახსენდებათ რა კომპიუტერი, თითქმის ყველა ინსტინქტი ეთიშებათ (მათ შორის თვითგადარჩენის) და იწყება დაუსრულებელი სერფინგი სოციალურ ქსელებში,, რომელიც კია სოციალური და რამე, მაგრამ პირველ რიგში ქსელია, და მხოლოს ამის შემდეგაა სოციალური.  “ინტელიგენტი მეტალისტი” იშვიათად დადის მეტალფესტებზე; თუკი მაინც გაბედავს, ის აუცილებლად მეგობრებთან ერთად მიდის, ძირითადად იმისთვის, რომ აღმოაჩინოს, ხაზი გაუსვას და საჯაროდ გაკიცხოს ის მახასიათებლები,  რომლებიც მის (“ინტელექტუალი მეტალისტის”) იდეალებსა და ესთეტიკურ გრძნობებს შეურაცხყოფს. მესამე ტიპის მეტალისტი მუსიკას უსმენს კომპიუტერთან, მანქანაში, ქუჩაში… მოკლედ ყველგან, გარდა იმ ადგილებისა, სადაც შეიძლება გულდასმით მოისმინო მუსიკა, სადაც  ყოველგვარი “გამფანტველი” გარემოება უგულვებელყოფილია ან საერთოდ არ არსებობს მსგავსი ფაქტორები. “ინტელექტუალი მეტალისტი” “ვერ ახერხებს” მუსიკის სათანადოდ მოსასმენად, “თუმცა კი უნდა”. ამით ის იმ “მართლმადიდებლებს ემსგავსება, რომლებიც ვერ ახერხებენ “მამაოსთან მისვლას და “ეკლესიურად ცხოვრებას, თუმცა კი ძალიან (!) უნდათ.” “ინტელიგენტი მეტალისტი” საუკეთესო ინსტრუმენტებს ყიდულობს, ვიდრე იყიდის,  ინსტრუმენტების მწარმოებელ ყველა  ფირმას შეისწავლის აარჩევს, იყიდის, მოიტანს სახლში, დაჯდება დასაკრავად, რომელიმე აკორდი აერევა, “ტრემოლო ფიქინგის” დამუღამებისას რიტმი შეეშლება მუსიკალური ფრაზის დამასრულებელ ტაქტზე და უცებ აუცრუვდება გული… ამიტომ მის ინსტრუმენტი არაა მაინცდამაინც გაკაწრული და მექანიკურად შეურაცხყოფილი, მაგრამ აშკარად ამჩნევია დროის კვალი მტვრის სქელი ფენის სახით. თუკი მაინც გამოავლინა შეუპოვრობა და გააგრძელა დაკვრის სწავლა, იგი უმრავლეს შემთხვევაში ტიპურ “შუგეიზერად” ჩამოყალიბდება

#4 ტიპის მეტალისტი ჭეშმარიტი ბლექმეტალისტია და მათ პირობითად ჭეშმარიტი ბლექერი, ან უბრალოდ ბლექერი  ეწოდება.  იგი თავის თავში მოიცავს ყველა ზემოთჩამოთვლილი ტიპის მახასიათებლებს და ამავდროულად რადიკალურად განსხვავდება სამივე მათგანისაგან. ჭეშმარიტი ბლექერი ყოველთვის სათანადოდ გამოიყურება, “მეტალისტურად”_აცვია ყოველთვის შავი ტანსაცმელი და თითქმის ყოველთვის გრძელი, ჭუჭყიანი თმა აქვს, მამრობითი სქესის ბოგანოსგან განსხვავებით, რომელსაც პრაქტიკულად ყველა შემთხვევაში მოუვლელი წვერი უმშვენებს პირს, მამრობითი სქესის ბლექერი ცდილობს სახე გლუვი და ფერმკრთალი ჰქონდეს, როგორც ეშმას…   ბოგანოსაგან განსხვავებით, იგი არ ცდილობს მოიქცეს ბრუტალურად და არ აქვს მხეცური მანერები, თუმცა, ბლექერი გამოირჩევა ფანტასტიკური ირონიულობით,  მასთან ურთიერთობისას ადამიანები ბევრ უხერხულობას განიცდიან, მისი ხუმრობები ყოველთვის ბოროტია, მისი სააუბარი დამცინავი. ტროლინგის ნამდვილ დიდოსტატს ადვილად შეუძლია ინტელიგენტი მეტალისტის დატროლვაც კი, ბოგანოზე და გლამურუილ მეტალისტზე რომ არაფერი ვთქვათ. როგორც წესი, ბლექერი დიდ ინფორმაციულ ცოდნას ფლობს ბლექ მეტალის, ოკულტიზმის, სატანიზმის და ყველა სახის რადიკალური მსოფლმხედველობის თეორიებში. უმრავლეს შემთხვევაში ბლექერის ინფორმაციული ცოდნის მარაგი ამით ამოიწურება. ხშირ შემთხვევაში ბლექერი საშუალო ნიჭისა და კარგი ტექნიკის მქონე მუსიკოსია, რასაც მუყაითობითა და შეუპოვრობით აღწევს. ჭეშმარიტი ბლექერი ყველაფერს, რაც ბლექ მეტალს ეხება, პირველ ადგილზე აყენებს. მათი საუბრები მეგტობრებთან ქსენოფობიისა და მიზანთროპიის ზეიმია_განსაკუთრებული ზიზღი ახასიათებს მათ მიმართ, ვინც “მისიანი” იყო და ჭეშმარიტ გზას გადაუხვია. ანუ მის მიმართ, ვინც ჭეშმარიტი ბლექერი აღარაა, ვინც ულტრამემარჯვენე იდეები სხვა იდეებში გაცვალა, ვინც ბლექმეტალ სცენას ერთ დიდ სამყაროდ არ აღიქვამს, სადაც ყველაფერი მშვენიერია, ვინც არ აღიარებს,, რომ შვედური დეს მეტალის სცენა არაფერია ნორვეგიულ ბლექ მეტალ სცენასთან შედარებით, ვინც არ აღიარებს, რომ ამერიკული სცენა თავიდან ბოლომდე ნაგავსაყრელია, ვინც სატანიზმის ლიბერტარიანულ იდეებს არ იზიარებს, ვინც  ცხოვრების ჯანსარი წესით ცხოვრობს, ვინც დიდი რაოდენობის ზედმეტ ინფორმაციას ფლობს და იყენებს ცხოვრებაში… მოკლედ ყველას მიმართ, ვინც ჭეშმარიტ მეტალს უღალატა.. ჭეშმარიტი ბლექერი არასდროს საუბრობს თავისი ჯგუფის წევრებთან მშობლიურ ენაზე. თუ ქართველია, იგი საუბრობს რუსულად, თუ რუსია_საუბრობს ფინურად ან ძველ სლავურ ენაზე, თუ ფინელია_საუბრობს შვედურად, თუ შვედია_საუბრობს ინგლისურად, თუ ბრიტანელია_საუბრობს ნორვეგიულად, თუ ნორვეგიელია_საუბრობს ტროლების ენაზე, თუ ტროლია, საუბრობს ჟესტების ენაზე; თუ ჟესტია, საუბრობს ჟეშტების ენაზე…  მათი ინსტრუმენტი მეტწილად ნორმალურადაა ხოლმე მოვლილი და აუცილებლად აქვს იმის ნიშანი, თუ ვინ ფლობს მას.

ფილიპ კინდრედ დიკი_პარანოიკი, რომელმაც ოცდამეერთე საუკუნე ააწყო

14 Sep

თქვენ წინაშეა მავანი ოფისის პლანქტონის ჩვენების სტენოგრამა, რომელიც ჩაწერილ იქნა 2112 წელს, იმ ღირსსახსოვარი Magnum Opus_ის გამოცემის ას ორმოცდაათი წლის თავზე, რომელმაც ცფილიპ კინდრედ დიკს ჰიუგო და ნებიულა მოუტანა. ოფისის ზემოთაღნიშნული პლანქტონი იმ პერიოდში ას სამოცდათხუთმეთი წლის მოხუცი იყო. იგი მეოცე საუკუნეში ათეული წლების მანძილზე  მუშაობდა გამომცემლობაში G. P. Putnam’s Sons და იმ მომენტისათვის ერთადერთ ცოცხალ მოწმეს წარმოადგენდა საქმეზე, რომელიც ფილიპ დიკის წინააღმდეგ აღიძრა. მოხუცს სუსტი ხმა, გაცვეთილი ნერვები და ცოცხალი თვალები ჰქონდა, საუბრობდა ჩუმად, თითქოს მშვიდად, მაგრამ ნერვიულად, სძულდა ოცდამეერთე საუკუნე, თან, ამ პერიოდის მიმართ ფარულ  სიყვარულსაც ავლენდა. მოკლედ, რთული პიროვნება გახლდათ, მაგრამ აღნიშნულ საქმეზე მის გარდა ვერავის მიიწვევდნენ სასამართლოში მოწმედ.  იმ პერიოდში (ოცდამეორე საუკუნის პირველ ორ დეკადაში) ხელისუფლების ყველა შტოს აუთენტისტ-რევიზიონისტული პარტია დაეპატრონა და შესაბამისად საყოველთაო  ლუსტრაციის გარდაუვალ პროცედურას ვერც მორალური პოლიციის მიერ დაკავებული წიგნები გადაურჩნენ. საქმეების სიმრავლისა და დანაშაულების შეკრების წესის გამო გადაწყდა, რომ იმ პროცესზე განხილულიყო ფილიპ დიკის ყველა წიგნის საქმე, საქმის შესახებ მიღებული გადაწყვეტილება განსაზღვრა  დანაშაულის ხანდაზმულობამ, მოწმეთა სიმწირებ და ბრალდების მიერ კლასობრივ-რასობრივი სეგრეგირებისა და ზიზღის გამოხატვის უფლების გამოყენებამ. ბრალმდებელმა პროკურორმა (ძნელადდასამახსოვრებელი გვარით “კონსოლი”)  საქმის ძიების დასაწყისშივე განაცხადა    ლიტერატურის, როგორც სოციალური კლასის მიმართ იმ პერიოდისათვის სავსებით კანონიერი, ქსენოფობიურ-სეგრეგაციულ დამოკიდებულების შესახებ და  ეჭვმიტანილებს კონოსკოპის საშუალებით ეკონტაქტებოდა. გადამწყვეტი როლი პროცესის შედეგის დადგომაში ითამაშა  მოწმის ჩვენებამ (სხვათა შორის ერთადერთმა ჰუმანოიდმა პროცესზე დამსწრე პირებს შორის_განსასჯელთა მარცხნივ მდგარ მანდატურს თუ არ ჩავთვლით), რომელიც პოსტკიბერნეტიკული  ლიტერატურის კლასიკადაა მიჩნეული და დოკუმენტური პროზის უბადლო ნიმუშს წარმოადგენს. ჩვენება, რომელიც ძირითადად ხანგრძლივი მონოლოგის სახით მისცა მავანმა “ოფისის პლანქტონმა” და რომელიც პლასტიკატის კოსტუმში გამოწყობილმა  მშვენიერმა ალუმინისთვალებიანმა, სპილენძისთმიანმა მდივანმა ჩაწერა, თანამედროვე ენაზე გააწყო და დაარედაქტირა ღვთის გლახა ალექსიმ

კარგად მახსოვს მათი (განსასჯელების [რედ .შენ.] ) შემოქმედი_ ძალიან შთამბეჭდავი  ჰუმანოიდი იყო, მასზე ცალკე წიგნი უნდა შეიქმნას_დოკუმენტური, ამერიკულად დოკუმენტური “არაფიქცია”.. მახსოვს , როგორ შემოვიდა კანტორაში_ საშუალო სიმაღლის, დუნე, გაბურძგნული… დაღლილი თვალებით… ტანთ ისეთი ტანსაცმელი ეცვა, ყველა შემთხვევაში ჭუჭყიანს რომ ჰგავს.. ხელში ბევრი ფურცელი ეჭირა, რომლებზეც ლათინური ასო-ნიშნები იყო გამოსახული. ბეჭდური ასო-ნიშნებით აჭრელებული ფურცლები ისე ეკავა, რომ ყველა, ვინც ოფისში ვისხედით, ერთმანეთს ვუყურებდით და აზარტისათვის დამახასიათებელი დაძაბული ინტერესით ველოდით, როდის და როგორ დაეყრებოდა ფურცლები. იმ პერიოდში მეტნაკლებად ზუსტი გამოსახულების მისაღებად ფოტოგრაფიას ვიყენებდით, მაგრამ ფოტოგრაფია ვერასდროს აღბეჭდავს ადამიანს ისე ზუსტად, როგორც ხელნაწერი.. თქვენ ამას ვერ მიხვდებით.. მაშინაც ვერ ხვდებოდნენ ამას ხელმძღვანელები_ამიტომ ჰგავს დაბეჭდილი ტექსტის კითხვა მზის სათვალიან ადამიანთან საუბარს. მე მაინც დავიწყე ფურცლების კითხვა.  პირველი, რამაც გამიელვას გონებაში იყო აზრი, რომ ის, რასაც ვკითხულობდი, იყო ბოდვა; ამ ჟანრის ნაწარმოებები მანამდეც ბლომად მქონდა წაკითხული სამსახურეობრივი მოვალეობისდა გამო, მაგრამ ასეთი ბოდვა ჰაინლაინის  წიგნებშიც არ შემხვედრია.. წიგნს ერქვა The Man in the High Castle და წარმოადგენდა ორუელისეული ავადმყოფური იდეების  უფრო დახვეწილ ფორმას; ამასთან, უინსტონ სმიტის ნაცრისფერი ისტორიისაგან განსხვავებით, ჩემს ხელთ არსებული რომანის სიუჟეტური ხაზი ბევრად უფრო მრავალმხრივი და დამაინტრიგებელი მეჩვენა, ჯერ ერთი წიგნში რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი  კვეთს ერთმანეთს და , ამასთან, მეტისმეტად არაპროგნოზირებადია ყველა გმირის ბედი, ფრენკ ფრინკის გარდა, ცხადია. ამდენად, აბსურდული სიუჟეტის მიუხედავად (და ფილიპის წიგნების მთავარი საერთო მახასიათებელი სწორედ აბსურდულობაა), წიგნი კარგად იკითხება და ასრულებს ფიქციის  მთავარ ფუნქციას_გაართოს მომხმარებელი. ფილიპ დიკის ამ დისტოპიას ჰიუგო აქვს მიღებული ( სწორედ ამიტომ ვარ შოკირებული და გაოგნებული, რომ ამ წიგნს ხელბორკილები ადევს) და ის ამას იმსახურებდა.

ჰიუგოს იმსახურებდა ასევე  რომანი “Do Androids Dream of Electric Sheep?”, მაგრამ მაშინ პრეზიდენტმა ბრანერმა მოიგო ჰიუგო, ელექტრონული ცხვრები კი მხოლოდ ნებულაზე მოხვდა და მხოლოდ ნომინანტთა სიაში. არადა ელექტრონული ცხვრები ის წიგნია, რომელმაც მოახერხა სამოციანებში დაედასტურებინა ის, რომ კიბერპანკი, როგორც სამეცნიერო ფიქციის ჟანრი/სტილი შედგა და ჩამოყალიბდა, მიუხედავად იმისა, რომ იმ პერიოდში ამ ჟანრის ეს სახელი არ ჰქონდათ გამოგონებული. სწორედ ამ რომანმა დაუდო საფუძველი  განსაკუთრებულ ჟანრს კინემატოგრაფში.. ამ წიგნის მიხედვით შეიქმნა გენიალური შედევრი Blade Runner. საკუთრივ ფილმის  სხვა დროს ვისაუბრებ, წიგნი კი უთუოდ გენიალურია, ვერ ვხვდები, რაში სდებთ ბრალს, რა არ ახდა? განა საბჭოთა კავშირის დაშლამ დადებითთან ერთად კატასტროფული შედეგები არ მოიტანა განა? ცხელი წერტილები უკრაინაში, მოლდოვაში, საქართველოში, ჯიბუტიში, სომხეთში, აზერბაიჯანში, სომალიში, ერაყში, სერბეთში და ყველა სამხრეთსლავურ ქვეყანაში… შედეგად მილიონობით ლტოლვილი… შიდსი და შიმშილი აფრიკაში… შედეგად აფრიკიდან “ტვინების  გადინება” და ამის შედეგად აფრიკული ქვეყნების სრული, შეუქცევადი სტაგნაცია.. აპარტეიდის ზეიმი და ამ ძალადობრივი რეჟიმის დასრულების შემდეგ განხორციელებული არაოფიციალური ტერორი სამხრეთ აფრიკის ყველა თეთრკანიანის მიმართ. ტიანანმენი ჩინეთში, ცხელი სეპარატისტული წერტილების გაცხელება ჩრდილოეთ ესპანეთში, ჩრდილოეთ ირლანდიაში, კორსიკაზე, ახლო აღმოსავლეთში…. მაგ დროს შეიქმნა ალ ყაედა, მაგ პერიოდში გაძლიერდა თალიბანი ავღანისტანში, მაგ დროს გაძლერდნენ მესამე თაობის დიქტატორები: თურქმანბაში, სულთანი ნურსულთანი, ბატკო, სადამი, ბაშარი, მუამარ ყადაფი… განა ეს საკმარისი არაა იმის აღსანიშნავად, რომ იმ პერიოდში დედამიწაზე კატასტროფა მოხდა? განა იმ პერიოდში არ შექმნეს პირველი ხელოვნური ცხვარი? განა ამ პერიოდში არ მოძლიერდა ჩვენში მერსერიზმი, რელიგია ზეკაცის შესახებ, რომელიც არის” სიკვდილითა სიკვდილისა დამთრგუნველი” და თუმც ამ რელიგიას ჩვენ სხვა სახელით ვიცნობთ დღესდღეობით, რეალურად, იგი ყოველთვის არსებობდა და ყოველთვის იარსებებს, როგორც პლაცებო, როგორც ასკორბინის მჟავა.. განა ჰუმანოიდების ძირითადი მასა ხელოვნურ ინტელექტზე დამოკიდებული  ტიპური “მომხმარებელი” არ გახდა? განა არ გაიცრიცა საზღვრები მორალს, ეთიკასა და ინსტინქტებს შორის? განა არ გამრავლდა და არ გაზულუქდა “შეძლებული” არსებების კასტა? განა არ იქცნენ ისინი რომის იმპერიის დაცემის პერიოდის ( იგივე დომინატის)  რომაეულ “ნობილიტეტის” მსგავს ჰედონისტებად? და ამდენი  პლეიერი, გაჯეტი და აპარატი რას წარმოადგენს, თუარა პენფილდის მოდულატორს, რომელიც იდიოტიამდე მიჰყავს კომფორტის ძიების პროცესში დაბრმავებული, ფარული ფსიქოზით დაავადებული ყველა ჰუმანოიდი.. განა ნამდვილ ხორცს მიირთმევდნენ მომდევნო ათწლეულებში ადამიანები? ცხადია, არა! წინააღმდეგ შემთხვევაში ასეთი დაკნინებული რასა არვიქნებოდით დღეს, უკვე 2013 წელს პრობლემას წარმოადგენდა ევროპაში ბიო-საკვების ხელსაყრელ ფასებში შეძენა, გენმოდიფიცირებული საკვები ნატურალურზე სამჯერ იაფი ღირდა, მიუხედავად იმისა, რომ მათ თვითღირებულებაში გენეტიკური ინჟინერიისა და ქიმიური დანამატების ფასიც იყო ჩართული ბუღალტრული და ფინანსური აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად. ნატურალური ხორცი  ძალიან ცოტა, ძალიან  ძვირი და ძალიან სანუკვარი იყო უკვე 2016 წელს. ყველაფერი ახდა, მოხსენით ბორკილები ამ წიგნს!

როდესაც ჯორჯ  ლუკასმა პირველი ტრილოგია გამოუშვა კინოეკრანებზე.. მაშინ დასრულდა ვესტერნების, ნეორეალიზმების, მოქალაქე კეინებისა და ვატერლოოს ხიდების ეპოქა და დაიწყო ოცდამეერთე საუკუნის “რეპეტიცია” ოთხმოციანების სახით. ამ პერიოდში გარდაიცვალა განსასჯელების შემქმნელი, უფრო სწორად, ცხოვრებისაგან დაიღალა და  დაიწვა. სწორედ გარდაცვალების შემდგომ იქცა ის კონტრკულტურისა და მეინსტრიმის ნაწილად_ოთხმოციანებმა მისგან “კოკა-კოლა” შექმნა_პროდუქტი რომელიც პრაქტიკულად სამყაროსავით ძველია, მაგრამ არ სჭირდება რებრენდიგი და “განიავება”, იმიტომ, რომ არ ძველდება. მისი წიგნები საკულტო ფიქციად აქციეს და სწორედ მათზე დააფუძნეს შემდგომი “მეინსტრიმული არტი”, ასე შეიქმნა  Blade Runner_ რიდლი სკოტის ყველაზე და მსოფლიო პოპ-კულტურის ერთერთი საუკეთესო ქმნილება, რომელიც სამეცნიერო ფიქციის ერთერთ საუკეთესო კინოადაპტაციას წარმოადგენს ჩემთვის… ჰო, დამცინეთ! მე მაინც ასე ჩავთვლი ყოველთვის, თქვენ ვერასდროს აღიქვამთ იმ გროტესკულ ესთეტიკას, რაც მაშინ შექმნეს…

გასაგებია, რომ ღატაკი მწერალი ყველაფერს წერდა, რაც მას ალიმენტების გადახდაში  დაეხმარებოდა და ისიც მესმის რომ მისი ზოგიერთი ქმნილება არც უნდა გამოსულიყო მზის შუქზე, მაგრამ ფაქტია, რომ ფილიპ კინდრედ დიკი გულწრფელად წერდა, იგი ჭეშმარიტად განიცდიდა შიზოფრენიის შეტევებს და მისი სიურრეალისტური პასაჟები ბევრად უფრო ჰალალი და დამაჯერებელია თუნდაც სტივენ კინგის ნაწარმოებებთან შედარებით… პავლე მოციქულის რემინისცენციად წარმოჩენილი ბობ არკტორი ბევრად უფრო ახლობელია ჩემთვის  წყეულ სამოცდაათიანებში შექმნილ ყველა ფსიქოპათთან შედარებით. ფილიპ დიკის პროტაგონისტები გმირები არ არიან, თვით რიკ დეკარდიც კი, რომელიც კარტეზიანული იდეის (Cogito ergo sum) პერსონიფიკაციას წარმოადგენს (დიახ, დიკს ცუდუბრალოდ არ აურჩევია გმირის გვარად “დეკარდი”), ვერ გვევლინება შეუცდომელ არსებად, შეუცდომელები მხოლოდ ანდროიდები არიან, ანდროიდად ყოფნა კი გომბეშოსაც კი “ეზარება”.. ამის მიუხედავად ბობ არკტორი სიმპათიური პერსონაჟია, ისევე როგორც ჯო ჩიპი, ერთი შეხედვით არაფრისმაქნისი, ფაქტობრივად არარაობა, რომელიც ბედის მანქანებით ავლენს იმას, რაც სხვებისგან დაფარულია; ამასთან არ ხდება საკუთარი დასკვნებისა და აღმოჩენების მონა, აცნობიერებს რა  მთელი სამყაროს შესაძლო ილუზორულობას და საერთოდ “არსებობის არარსებობას”. საერთოდ Ubik (რომანი, რომლის პერსონაჟიცაა ჯო ჩიპი) უამრავი ფილმის “დედა” გახდა, თუმცა, არავის ახსენდება მისი ხსენება და დაფასება (არაფრით დააჯილდოვეს, არც ტირაჟი ჰქონია გასაგიჟებლად დიდი, არასდროს აღიარებენ, რომ დღეს რომ კინოკლასიკად ითვლება, ის ნაგავი, უნიჭოდ და უხარისხოდ გადმოღებული ქსეროასლებია) შარშანწინ მიშელ გონდრის კრეოგენულმა ტვინმა როგორც იქნა დაასრულა ამ წიგნის “გულწრფელი” ადაპტაცია, მაგრამ ფილიპ დიკისწიგნების მიხედვით გადაღებული ყველა ფრანგული კინოადაპტაციის მსგავსად ეს ფილმიც ვერ გასცდა ლ’ეგზაგონის საზღვრებს..

ფანტაზიაშეზღუდულმა და/ან წიგნების მიმართ სკეპტიკურად განწყობილმა მომხმარებელმა განსაკუთრებული აჟიოტაჟით მიიღო იმ პერიოდში და შემდგომ ათწლეულებში  გამოსული მულტიმედიური ფრენჩაიზების მთელი სერია, რომლებიც “მარველისა” და “დი-სის” პროდუქციის კონკურენტი გახდა, თუმცა “ორიგინალური ტიპების” სნობურ ბუნებას გულს უამებდა ის “ფაქტი”, რომ იმ პერიოდში შექმნილი ფრენჩაიზები “ორიგინალური”, ანუ “საავტორო” იყო და არ იყო კლასიკად ქცეული ნაწარმოებების “გადმოკატავებული” ვარიაციები. თუმცა,  როცა ფანტასტიკასა და ფენტეზის მხოლოდ  ბლოგბასტერებისა და ვიკიპედიის სტატიების დონეზე იცნობ   და , ამავბდროულად, წარმოსახვის უნარიც არ გივარგა, შეიძლება გეპატიოს ის, რომ და-ძმა ვაჩოვსკები ნოვატორებად მიიჩნიო (თუნდაც კომპიუტერულ გრაფიკაში) ან გეგონოს, რომ კრისტოფერ ნოლანმა თავისი უსაზღვროდ ბევრი ნაწარმოები საკუთარი ფანტაზიისგან  გამოადნო; ფაქტია, რომ ძალიან სასიამოვნო აღსაქმელია “სტარ უორზისა” და “ბლეიდრანერის” შემდგომი ზოგიერთი ქმნილება, მაგრამ ორიგინალობას ვერ დააბრალებ ნაწარმოებს, რომლის სიუჟეტიც მხოლოდ იმდენად განსხვავდება ადრე შექმნილი სხვა ნაწარმოებისგან, რომ პლაგიატში არ დაედოს ბრალი “ავტორს”

აქ ზის სამი ტყუპისცალი_VALIS, The Divine Invasion, The Owl in Daylight .. მე ვსვამ კითხვას_ რატომ არ შეიძლება ამ წიგნებს ვუწოდოთ აპოკრიფული საღმრთო წერილი? რატომ არ აქვს უფლება ფილიპ კინკრედ დიკს, დაწეროს საკუთარი სახარება, სადაც მესიას,ძველი აღთქმის წინასწარმეტყველების შესაბამისად ემანუელი დაერქვა, სადაც იოსები ინჟინერია და არა დურგალი,  სულაც არ ჰქვია იოსები და უბრალო მცენარეა.. ეს სამეული სხვა სამეულს მაგონებს, იქაც ერთერთი არასრულად წარმოგვიდგება ხოლმე ხატებზე (გარეგნობას არ გვაჩვენებს სრულად) ან ისე ჰგავს დანარჩენ ორ ჰიპოსტასს რომ ვერც გაარჩევ, მოკლედ დაუსრულებელი და გაუგებარია…   The Owl in Daylight, ფაქტობრივად..

განსასჯელებიდან მე გამოვყოფდი რომანს Flow My Tears, the Policeman Said, ამ წიგნშიც უბიკის მსგავს სუბსტანციას “ათავსებს” სიუჟეტის ღერძის ადგილას, გვაყენებს რა მკითხველებს რეალურობასა და ფანტაზიას შორის არსებულ ვიწრო და რთულად ფეხმოსაკიდებელ საზღვარზე, რომელიც არაფრით განსხვავდება მჭრელი საგნის  ბასრი პირისაგან, თუმცა, ამ შემთხვევაში ფილიპ დიკი გვაძლევს სურათს სოციალური ადამიანისა, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ “დააფგრეიდებული ადამიანია”, საბუთების გარეშე სრული არარაობაა, არაფერია. ერთ კონკრეტულ, განსაზღვრულ პლასტიკურ ბარათს კი იმაზე მეტი შეუძლია დღეს, ვიდრე ჯადოსნურ ჯოხს შეეძლო ზღაპრებისა და ლეგენდების ხანაში. წიგნში გატარებულია აზრი, რომ თუ სოციალურ ინდივიდს არ აქვს პირადი ნომერი, ის განწირულია დასაღუპავად და ამ დროს ერთი მხრივ ძალაუფლების მქონე პირების კეთილგანწყობის, ხოლო მეორე მხრივ საკუთარი პიროვნების საზოგადოებისათვის საჭიროების დამტკიცების გარეშე მას არა უბრალოდ გარდაცვალება, არამედ უსახელო სიკვდილი, ფაქტობრივი გაქრობა ელის საზოგადოების მეხსიერებიდან_რითი არ არის ეს წიგნი წინასწარმეტყველური?! განა ასე არ ვცხოვრობთ დღეს? თუ პირადი ნომრის ბარათს დაკარგავ, წყალსაც კი ვერ იყიდი…

ფილიპ დიკის წიგნები ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდება, მაგრამ ყველას ახასიათებს რამდენიმე საერთო თვისება_თითეულ რომანში ხაზგასმულია ძალოვანი სტრუქტურების (უმთავრესად პოლიციის და სადაზვერვო სამსახურების) მნიშვნელობა მნიშვნელოვნობა საზოგადოების ყველა ტიპის ფორმაციაში . ამ მხრივ ფილიპ დიკი აშკარა სკეფსისს იჩენს ანარქიის იდეალებს მიმართ და უახლოვდება ანტიკურ პერიოდშივე ცნობილ მაქსიმას იმის შესახებ, რომ სახელმწიფო ძალადობის აუცილებელ ფორმას წარმოადგენს და ძალოვან სტრუქტურებს გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება, როგორც მედიატორს, მონიტორსა და ეკზეკუტორს.. ფილიპ დიკის თითქმის ყველა წიგნში ვლინდება დაუოკებელი სურვილი, გამართლდეს პოლიცია და ძალოვანი უწყებების მიერ ჩადენილი ყველა ტიპის უსამართლობას მოეძებნოს მყარი არგუმენტი და კეთილშობილური მოტივი (გინა მიზეზი) ჩემი ნათქვამის მაგალითად გამოდგება მსხვერპლად შეწირული არქტორი, იგივე აგენტი ფრედი (  რომანიდან A Scanner Dark) ფელიქს ბაკმანის პერსონაჟი (წიგნიდან  Flow My Tears, the Policeman Said ) და მისი ქცევა. იგი მიმართავს არაეთიკურ მეთოდებს საზოგადოების უსაფრთხოებისა და მორიგი შეთქმულების თავიდან აცილების მოტივით, ამასთან იგი არ ერიდება ამ მეთოდების აღწერასა და აფიშირებას მაშინ, როცა ის უფლებამოსილებას იხსნის. ეს ეპიზოდი გარკვეულწილად \თითქოს იმის ახსნას ემსახურება, რომ ფილიპ დიკს არ ჰქონდა მაინცდამაინც იდეალიზირებული წარმოდგენა ძალოვანებზე, თუმცა თავის ყველა წიგნში იგი ხაზს უსვამს რომ თვით დისტოპიურ სახელმწიფოში, ძალოვანების მიერ შევიწროვებული და ზოგჯერ უფლებაშელახული ცხოვრება სჯობს სტუდენტების ანარქისტულ კომუნებში ცხოვრებას, რომელიც განწირულია რღვევისა და დეგრადირებისათვის, ვინაიდან ფილიპ დიკის სამყაროში იქ,  სადაც არ ბატონობს კანონი, მძლავრობს ნარკომანია და “წამლის კულტი”. ყველგან, სადაც არაეთიკურობა ან უსამართლობა ჩნდება, ჩნდება წამალიც”; “წამალს” კი მოჰყვება დარღვეული ადამიანი. ასეთი ადგილებია კორპორაცია New-Path  (რომანი A Scanner Dark), სტუდენტური კომუნა (წიგნში Flow My Tears, the Policeman Said ), ანაბიოზის დანადგარები (Ubik) და ა.შ. “წამლისგან განადგურებულ ადამიანებს ფილიპ დიკი ხშირად ადარებს ბიბლიურ პერსონაჟებს, ან ალეგორიებს გვთავაზობს ბიბლიურ პერსონაჟებზე და შესაბამის თემებზე.. ვერ დასდებთ ბრალს დიკის წიგნებს ასოციალურ ბუნებაში, თუმცა, ფაქტია, რომ დიკის ყველა ძირითად პერსონაჟს აწეწილი პირადი ცხოვრება აქვს და თითქმის ყველა ნაწარმოების ფინალი ნაუცბათევად მოზელილს ჰგავს, ესეც ამ დაღლილი წვერებიანი კაცის ბიოგრაფიას უნდა დავაბრალოთ_პოლიციის დაკითხვებით შეწუხებული, ამფეტამინებითა და ჰალუცინოგენებით გამოფიტული, ოჯახური სკანდალებით, ყოფილი ცოლებითა და ვალებით გაწამებულს ეჩქარებოდა წიგნების დასრულება და ვალების აღება…

დიახ, ასე იქნებოდა უთუოდ,

კარგად მახსოვს მათი შემოქმედი!

მეგობრობის, უფროს-უმცროსობისა და ძმობის პრობლემატიკა ბალადაში მოტობურთელი ანდრეის შესახებ

21 Aug

თქვენ წინაშეა უძველეს დროში ხალხურ და ეროვნულ მოტივებზე შექმნილი  ბალადა.

Pictogram_MotoBall  

შავბნელი, მრუმე და კუშტი ეპოქა, რომელსაც ,  პირობითად, ოთხმოცდაათიანები უწოდეს, შუა საუკუნეებად ცნობილი პერიოდის მეორე სუნთქვად აღიქმებოდა. ამ დროს შექმნილი ნაწარმოებების დიდი ნაწილის ‘გაციფრულება’ ვერ მოხერხდა და’ შედეგად, ‘ოთხმოცდაათიანების დელგმას ათასობით კასეტა, ბაბინა, წიგნი და ვინილი შეეწირა. თუმცა, გარემო პირობების მიუხედავად, ‘გაცრუებული იმედის ბალადამ’ დააღწია თავი კუნაპეტს და მსოფლიოს ლიტერატურული, მისი მუსიკალური ადაპტაციის შემდეგ კი_უკვე მუსიკალური ცის ტატნობზე გამოჩნდა. მოგვიანებით ზღვისიქითელმა მომღერლმა ანტონ (იგივე ტონი) ბრექსტონმა აღნიშნული ბალადის ადაპტირებული ვერსია წარმოადგინა მეგაპროექტში ‘საუკუნის ნოსტალგია 96’, და, პრაქტიკულად, მეორეჯერ შთაბერა სული უკვდავ ქმნილებას. ათეული წლების მანძილზე ქრესტომათიული მნიშვნელობის ამ ნაწარმოებზე ყმაწვილები თემებს წერდნენ, თუმცა, ფილოლოგიის, შეგნებისა და მეობის ფაკულტეტის მავანმა ლაბორანტმა გაბედა  აღნიშნული ბალადის მეცნიერული დამუშავება და ამ გზით დოქტორის ხარისხის დაცვა სცადა. ბედად, იმ ღირსახსოვარ დისერტაციას შეესწრო ღმრთის გლახა ალექსი, რომელმაც მავანი ლაბორანტის სადოქტორო ნაშრომის სტენოგრაფიული ჩანაწერი შექმნა და ამით თავისი სახელი უკვდავყო. 

ბალადის ელექტრონული ვერსია განთავსებულია აქ

ბალადაში ‘მოტობურთელი ანდრეის შესახებ’ ფსიქოსოციალური და ფსიქოსექსუალური ურთიერთდამოკიდებულებების სრული სპექტრია წარმოდგენილი. დესკრიფციული ქარგა იწყება მთავარი გმირის პრეფერენციების აღნიშვნით და სრულდება მისი ფრუსტრაციის შედეგად გამოწვეული შესაძლო კონსეკვენციების აღწერით, რაც კათარზისის წინა პერიოდისათვის დამახასიათებელ ალგორითმულ ჯაჭვს ქმნის და სქემატურად უახლოვდება ყველა წარმართული ეპოსის ეპისტემოლოგიურ გზავნილს. როგორც ცნობილია, წარმართული საგმირო ეპოსისათვის დამახასიათებელია ასევე მიმართვის (გინა ღაღადის) სტილი; ამ შემთხვევაში მთხრობელი, რომელიც მოგვითხრობს გმირის ამბებს, ამავდროულად, მიმართავს მას; ზუსტად ისე, როგორც ავტორი მიმართავს ანდრეის ბალადაში “მოტობურთელი ანდრეის შესახებ. ამრიგად, სახეზეა სრული ერთობა წარმართულ ტრადიციასთან.

აღსანიშნავია ბალადის მთავარი გმირის სახელის ეტიმოლოგიური ძირი და წარმომავლობა. “ანდრეი” ბერძნული “ანდრის” რუსიფიცირებული ვარიანტია და ითარგმნება, როგორც “მამაკაცი”. რუსული კულტურა, როგორც ბერძნულ-ბიზანტიური კულტურის უშუალო და მთავარი მემკვიდრე, ბალადაში ერთგვარ კულტურულ “ბექგრაუნდადაც” კი გვევლინება და, ამდენად, ერთგვარ ახსნა-განმარტებით ველს ქმნის იმ სიურრეალისტურ გარემოს აღქმისას, რომელსაც აღწერს ზემოთაღნიშნული ბალადა.

ბალადაში ფონეტიკურ-ფონემური სიზუსტის იშვიათი ნიმუშებია წარმოდგენილი, რომლებიც სიუჟეტის რეალისტურ ბუნებას უსვამს ხაზს. საყოველთაო ოერომტრიალში თითქოს გვესმის ანდრეის მოტოციკლის გულშიჩამწვდომი ღიღინი… ‘დრ-ნ-ნ-ნ-ნ!’

ბალადაში აღნიშნულია რომ ანდრეიმ თავისი მოტოციკლი ნახევარი ძალით დაქოქა და მაინც მოატყუა ‘სუძუკიც’ ‘ჰონდაც’. ამ გარემოების აღნიშვნით ავტორმა მრავალმხრივი გზავნილი გაუგზავნა მსმენელ-მკითხველს_ერთი მხრივ ჩვენ ვხვდებით რომ ანდრეის ‘კაკ მინიმუმ’ ‘იჟი’ ჰყავს, მეორე მხრივ კი მგოსანი თითქოს ცდილობს დააკნინოს კაპიტალისტურ სამყაროში შექმნილი სატრანსპორტო სსაშუალებები, უსვამს რა ხაზს მათ ჯაბანობას. სახეზეა ბერძნულ-ბიზანტიურ-რუსულ-ქართული ყოფითი და მენტალური ტრადიციის მორიგი გამობრწყინება.

ნაწარმოების დასაწყისში აღნიშნულია, რომ გმირს არამხოლოდ უყვარს მოტობურთი, არამედ “მოტოციკლეტიც ჰყავს”. მოტოციკლის ყოლის ფაქტის ხაზგასმა უნდა უკავშირდებოდეს  კასტური ურთიერთდამოკიდებულების უძველეს ტრადიციას, რომელიც საშუალო სკოლებთან და უბნის სტადიონებთან არსებულ საფეხბურთო სექციებში იღებს სათავეს. მატიანეში დაცულია   ცნობები იმის შესახებ, რომ  არსებობდა “ფეხბურთზე სიარულის” პრაქტიკა. “ოთხმოცდაათიანებად” ცნობილი პერიოდში მამრობითი სქესის პრაქტიკულად  ყველა ჯანმრთელი ბავშვი შვიდი წლის ასაკიდან “დადიოდა gფეხბურთზე”, ანუ იყო გაწევრიანებული ფეხბურთის შესწავლისა და წვრთნის სექციაში, რომელსაც, როგორც წესი, ოცდაათ წელს გადაცილებული, სიგარეტის წევისაგან თითებგაყვითლებული  ნახევრადალკოჰოლიკი ხელმძღვანელობდა. ხელმძღვანელს, რომელსაც ყველა (მათ შორის შეგირდების მშობლებიც) “მასს” უწოდებდნენ, მკვეთრად განსაზღვრული, იერარქიული სოციალური სისტემა ჰქონდა ჩამოყალიბებული თავის საუფლოში_იგი თავის აღსაზრდელებს სამ ძირითად ფენად ჰყოფდა_ ფორმიან-ბურთიანებად, ბურთიანებად და “უბურთო” ბავშვებად. ფორმიანი და ბურთიანი ბავშვები “იმედისმომცემებად” იწოდებოდნენ და ხელმძღვანელის იმედებიც ძირითადად მათზე იყო დაფუძნებული; მათ, ვისაც ბურთი ჰქონდა მხოლოდ და სპორტული რეიტუზითა და კეტებით მოდიოდა სექციის შეკრებებზე, საშუალო ფენად მოიაზრებდნენ და ბედის მანქანებით ავტომატურად მიეკუთვნებოდნენ ხოლმე “მონდომებულების” კატეგორიას. უბურთო და უფორმო ბავშვები ხელშეუხებელთა კასტას წარმოადგენდნენ და “ადიბასის” მიერ შეკერილ რეალის სიმბოლოთი დამშვენებულ ფორმაში გამ,ოწყობილი “ტანგოს” ბურთის მფლობელი ერთიორადუფრო ფასობდა ტრენერის თვალში, ვიდრე ყველა სხვა დანარჩენი. ამდენად მოტოციკლის ქონა ამ ტრადიციის რემინისცენციადაც შეიძლება იქნას აღქმული_მოტოციკლის მფლობელი მოტობურთელი სულ ცოტა “მონდომებულის” კატეგორიას ეკუთვნის, რაც არც ისე ცუდია. ვარაუდს იმის შესახებ, რომ ანდრეის ფორმაც ჰქონდა ბურთიც და მოტოციკლიც, ამყარებს ის ფაქტი, რომ ალბერტ ჩაჩანიძეს ანდრეის იმედი ჰქონდა

ბალადაში გმირის ამბავი იწყება მაშინ, როდესაც იგი ყოფიერების რუტინას წყდება და ჰეთთრიქს ასრულებს მნიშვნელოვან მატჩში. უმოკლეს ხანში იგი მისივე ქვეყნისათვის დამახასიათებებელ ტიპურ ლიდერად გვევლინება; სახელის მიუხედავად, შესაძლოა, იგი სულაც არ არის რუსი, თუმცა, ფაქტია, რომ იგი ბერძნულ-ბიზანტიური კულტურის ნაწილია და, შესაბამისად, განწირულია იმისათვის, რომ მისი წარმატებულობის დროზე დამოკიდებულების გრაფიკი ცოცხალი ძაღლის კარდიოგრამას ჰგავდეს. ერთჯერადი გამობრწყინება საკმარისია იმისათვის, რომ ნაკრებში გამოიძახონ და წინ დააყენონ ბრაზილიელ მოტობურთელებთან. ის, ვინც წინ პირველად არის დაყენებული და წინ დგომის  გამოცდილება არ აქვს, ბუნებრივად უშვებს შეცდომებს… და ამ დროს ნაკრებში დამძახებები სისასტიკემდე მკაცრები არიან ხოლმე… იმიტომ, რომ ლიდერს თუ შეეშალა, უნდა აღუდგე, გაიგდო წიხლქვეშ, დაამცირო… რატომ უნდა მოიქცე ასე?! იმიტომ, რომ ბერძნულ ბიზანტიურ მონათმფლობელურ სამყაროში ცხოვრობ, სადაც გაბოროტებული მონები გუშინდელ მონებს მეფეებად აქცევენ, მამა-მარჩენლად აკურთხებენ და თუკი მამა-მარჩენალი ბაბას და ჩიჩიას არ მიაწვდის დროულად, სისხლში აბანავებენ, ამას თავისუფლებისათვის ბრძოლას დაარქმევენ და ისევ იწყებენ ახალი ბარდა სკლიაროსის, ახალი პალეოლოგებისა და ფოკების ძებნას, იმ ბარდებისა და დუკების, რომლებიც მათ (მონების) უზრუნველ ცხოვრებას უზრუნველყოფენ… ასე იყო ყოველთვის, ასე იქნება ყოველთვის, მიხაილ გორბაჩოვი… ბორის ნიკოლაევიჩ…

კარლ მარქსი აღნიშნავს,  “ადამიანის ბუნება ისეა მოწყობილი, რომ ის ვერ მიაღწევს სრულყოფილებას, თუკი აღ იღწვის საზოგადოების სრულყოფისათვის” (კარლ მარქსი ნაწარმოებთა სრული კრებული; წიგნი # რომელიღაც, გვ. მერამდენეღაცე). როგორც ჩანს, ანდრეი იზიარებდა მარქსიზმის დიადი ფლაგმანის იდეოლოგიურ ლიბოს და საკუთარ პიროვნებას სოციალურ საძირკველზე აგებდა, თუმცაღა, მან დაივიწყა მარქსიზმის მელოტი ბურჯის სიტყვები ოკტომბრის  რევოლუციის პერიოდში ლენინმა ჟურნალ “პრასვიშენიეს” მერომელიღაცე ნომერში გამოაქვეყნა სტატია, სადაც იგი წერს “ყველა მზარეულმა ქალმა უნდა იცოდეს სახელმწიფოს მართვა”  (  Ленин В. И. журнал «Просвещение»  № 1 или 2, или может быть и 3, октябрь 1917 г ) სწორედ ამ ცოდნის არქონის გამო დაიწვა ანდრეი, როგორც ჰალეის კომეტა.. წარუმატებლად დაგეგმილმა სამოქმედო გეგმამ და განუსაზღვრელმა პრიორიტეტებმა შედეგად გამოიწვია ის, რომ გმირმა ფიასკო განიცადა და საკუთარ კარში “გოლი შეთხარა” ( ავტ. პერიფრაზი), რაც ვერ აპატიეს მას მისმა ყოფილმა თაყვანისმცემლებმა (მათ შორის თავად მთხრობელმაც). მათ ზვარაკად მიიტანეს მარილზე გასული ანდრეი და მისი სათვალე, რომელიც წმინდა ნაწილად იქცა და მოწიწებისა და თაყვანისცემის ობიექტი შეიქმნა მიუხედავად იმისა, რომ ანდრეის იაღლიში შეემთხვა.

გმირის აღზევებისა და დაცემის ლეტალური შედეგის შემდგომი მოვლენები ბურუსითაა მოცული, თუმცა, ბალადის  ამ ნაწილში მთელი სისავსით შემოდის საკუთრივ მთხრობელი (გინა ავტორი), რომელიც ამბობს

“ბალზამი ძვირია დღეს,

კუბო ხომ მითუმეტეს

აქეთ ლობიო-ფლავი,

თევზი და ბადრიჯანი!”

ამ სიტყვებით პოეტი თითქოს უახლოვდება იმავე ზემოთნახსენებ წარმართულ ტრადიციებს, რომელთა მიხედვითაც მიცვალებულის დაკრძალვა და აღაპი უარყოფილი იყო და უბრალო კრემაცია და სამგლოვიარო სიტყვა საკმარისი იყო მიცვალებულის “გასასტუმრებლად.. თუმცა, მდინარე განგის სიშორისდა გამო ავტორი ბედს ემორჩილება და მზადაა გადაიხადოს ბადრიჯნის, თევზის შილასა და ლობიოს მომზადებისათვის საჭირო თანხა, შეუკვეთოს კუბო, დააბალზამოს ანდრეი.. აღსანიშნავია ის, რომ  ამ ბალადაში გაჟღერებული ფაქტობრივი გარემოებების ანალიზი დამატებით ისტორიულ ცნობებს გვაწვდის_პოეტის მიერ ჩამოთვლილ კერძებს შორის არ ჩანს ხაშლამა, ჩაქაფული და სხვა ხორციანი საჭმელი, მენიუში თევზის არსებობა კი მიუთითებს იმაზე, რომ ანდრეის გასვენება მარხვაში მოხდა, ამასთან, ისეთ მარხვაში, რომლის დროსაც თევზით ხსნილია, შესაბამისად, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ანდრეი ივნის-ივლისსში გარდაცვლილა..

ავტორი აღნიშნავს, რომ ყველას ალბერტ ჩაჩანიძეს უსამძიმრებს და არა ანდრეის ქვრივ ანგელინას, რაც  კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს ბალადის გმირების  პატერნალისტულ-პატრონყმურ ბუნებაზე  იმ მასკულანურ სამყაროში, რომელიც ბალადაშია აღწერილი. ატავისტური ბუნება ვლინდება ერთ, თითქოსდა უწყინარ ფრაზაშიც_ავტორი ანდრეის სულსა და გარდაცვლილ გვამს მიმართავს ‘საფლავში მოტოციკლეტს გაყოლებთ’ ეს ფრაზა მიანიშნებს წარმართულ კულტთან ერთიანობაზე_ანდრეი მისი გუნდისათვის ბელადიცაა, ფარაონიც და უმაღლესი ქურუმიც. ამდენად, მას განსაკუთრებულ პატივს მიაგებენ იმით რომ იმ სამყაროში სადაც იგი მიემგზავრება ამ ქვეყნის დატოვების შემდეგ, ატანენ იმ ნივთებს, რომლებიც იმ ქვეყანაში დასჭირდება ღმერთების გვერდით აფგილის დაკავებისა და ღმერთად ქცევისათვის.

პოეტი ანდრეის რამდენჯერმე უწოდებს  ძმას და ბალადის ბოლო სტროფში მიმართავს მიცვალებულ გმირს:

ანდრეი, ძმა ხარ!

ტიტუ, სა მიხვალ ბიჯო!

დააობლე ბაღნები

და დააქვრივე ანგელინა!

ანგელინას ჩემ თავზე ვიღებ,

ქელეხი გადავიხადოთ და მერე კი…

ბაღნების საკითხი იქეთიყოსდა ამ სიტყვებით პოეტი ხაზს უსვამს, რომ იგი ტრადიციული თემურ-წარმართული იდეალების ერcთგულია და ამ წესებით შესაბამისად კი გარდაცვლილი მამაკაცის მეუღლე მის მომდევნო ძმას რჩება, ჩვენ კი ნუ დაგვავიწყდება, რომ პოეტისათვის ანდრეი ძმაა… ბავშვების მომავალი და ობლობის ხარისხი კი იქეთ იყოს…

ენგელსი ამბობდა გერმანულად: “Господство мужчины в браке есть простое следствие его экономического господства и само собой исчезает вместе с последним.”
(Ф. Энгельс. Происхождение семьи, частной собственности и государства; конец марта — 26 мая 1884 г) ენგელსის იდეის სისწორის შემთხვევაში ანგელინას თავის თავზე აღება მამაკაცური საწყისის ბატონობის შენარჩუნებისაკენ გადადგმულ ნაბიჯად შეიძლება ჩაითვალოს; ავტორი მზადაა უზრუნველყოს მატერიალურად და, მისივე მხიარული განწყობით თუ ვიმსჯელებთ, მას ყველა ეკონომიკური გათვლით უღირს ეს ნაბიჯი.
ბალადის დასასრული ცხოვრების ზეიმის ერთგვარი სიმბოლოა, გასვენების შემდეგ ყველამ დაისვენა.. ანდრეიმ მიწაში, მისმა გუნდელებმა და ანგელინამ კი მიწაზე.. ანდრეიმ თავისი გარდაცვალებით მძიმე დარტყმა მიაყენა ავტორის ქონებრივ მდგომარეობას, და ამიტომ უმძიმს მას ასე ძალიან ძმის სიკვდილი, თუმცაღა თავად პოეტის ინტონაციას თუ დავუგდებთ ყურს, იგი ასეთი ნახევრადბარტერული გაცვლით მოგებაშიც კი დარჩა.

ამდენად, ბალადა მოტობურთელი ანდრეის შესახებ წარმოადგენს კლასიკურ საგმირო ეპოსს, სადაც მტერთან მებრძოლი რაინდის სახით მოცემულია ანდრეი, ვერაგი მტრის სახით მოცემულია ბრაზილიელი მოტობურთელები, ყოველთვის მართალ, ყოველთვის ბრძენ და ყოველთვის დაჩაგრულ ხალხად მოცემულია მოტობურთელების გუნდი (მათ შორის ავტორიც, რომერლიც ძმობას ეფიცება გმირს) და სუპერპრიზი სახელად ანგელინა, რომელიც ავტორმა საკუთარ თავზე აიღო.

გამოყენებული ლიტერატურა

1.Ленин В. И. журнал «Просвещение»  № 1 или 2, или может быть и 3, октябрь 1917 г

2.Маркс Карл Г  Энгельс  Ф. Сочинения, тома 1-50

3. Энгельс  Ф.   Происхождение семьи, частной собственности и государства; конец марта — 26 мая 1884

4.უცნობი ავტორი “კაიბიჭობა და ტორტი_ყოფიერების პარადოქსული დილემა, თუ პარალოგისტური აბსურდი?!” თბილისი 2012წ

5.უცნობი ჩორნას ძე ავტორი “ოთხმოცდაათიანები_უბანი, საძმო და მეცხრე ბლოკი” თბილისი 2013წ

6.ვაჟკაცი კაცი “შეგნების, ტრადიციებისა და მეობის მცირე ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის, თბილისი 1989წ

7.კაი ბიჭი; “მართალი ცხოვრების საფუძვლები (თეორია და პრაქტიკული კურსი )”  გამომცემლობა “სიმონ”; ქუთაისი 1994 წ

8.  Etienne Clemenceau_  Un Absurde Sportif : Le Moto-Ball ou Le Cochmare Sovietique Paris 1982

9.The Epic of Gilgamesh trans. William Muss-Arnolt; 2nd millennium BCE; trans. 1901 London

Aside

11 Jul

nothing 

Aside

She’s healthy!

10 May

She’s healthy!

She’s healthy, brother, where did you lose? Tomorrom’s front I was   ringing you.

Yes, youmine, namely I have shaken, are you on opinion, what time is came?! I can not invite my  co-districters on a little master of smoking thing. I could not be smoked, I fucked my good’s ass.

yes.. it breaks… no market, it hardly breaks…